Wednesday, October 14, 2009

இந்த வயதான குழந்தைக்கு...


என் வயதொத்த ஒருவன்
உன்னை 'பாட்டி' என்றழைக்கயில்
பகீரென்றதெனக்கு...

அவசரமாய் ஆராய்ந்தேன்.
தலையில் கால்வாசி நரைகள்
தோல்களில் சுருக்கங்களின் ஆரம்பம்,
கன்னக்குழி கொஞ்சம் பெரிதாய்
சில மாதங்களுக்கு முன்
விழுந்த முத்துக்களால்...
உணரவில்லை அப்போதும்..

உன் சமையலில் சத்திருந்தபோதும்
நினைவு மறதியால்
ருசி குறைந்திருந்தது...
உணரவில்லை அப்போதும்..

நடுநிசியிலும் நிமிடத்தில்
பசியாற்றிடுவாய்...இன்று
தன்னை மறந்து துயில்கையில்
உணரவில்லை அப்போதும்..

மருந்துசீட்டுகளும்
மாத்திரைபட்டைகளும்
மாடத்தை நிறைத்தும்...
உணரவில்லை அப்போதும்..

கட்டியென கத்தரித்த
கருப்பையை மருத்துவர்
காட்டுகையில் சிலிர்த்ததெனக்கு.
எத்தனை பாதுகாப்பாய் வளர்த்திருக்கிறாய்.
உணரவில்லை அப்போதும்..

மறுமுறை
அவன் 'பாட்டி'என்றழைக்கயில்
மிக ஆழமாய் உணர்த்தபட்டேன்....
என்றும் எங்களை
குழந்தையாய் நீ பார்ப்பதால்
உன் முதுமை
உணராமல் விட்டேனோ..??

முதுமையே நீ,
முடிந்தவரை முயன்றாலும்
துளியளவும் தடையிடயிலாது உன்னால்...
அவள் அன்பின் மழைக்கு.

முதுமை பயம் வேண்டாமுனக்கு...
உன்,
தேகத்தளர்வுகளை அன்புகொண்டு இறுக்கி
முனகவைக்கும் நினைவுகளுக்கு செவிகொடுத்து
இனிக்கும் நினைவுகள் பலகேட்டு
'அம்மாச்சி''அப்பாச்சி' எனும் குரல்கள் ஒலிக்க
அனுபவங்களுக்கும் அறிவுரைகளுக்கும் அடிக்கடி அணுகி
தனிமை தவிர்த்து
காலனுக்கு சவால்விட்டு
உன்..
முதுமையை இனிமையாக்குவோம்.

இறைவா,
மறுபிறவியில் மனமில்லை
இப்பிறவியிலேயே
நீட்டித்துவிடு....
தாயாகும் வாய்ப்பை.
இந்த வயதான குழந்தைக்கு..


சீனிவாசன் ஆளவந்தார்

Tuesday, June 02, 2009

ஆலமரம் இல்லா விழுதுகள்

அப்பா ...

நாட்களில்

நமத்து விடாமல்....

காலங்களில்

கணத்துகொன்டிருக்கிறது,

உன் நினைவுகள்.


பிஞ்சு பருவத்தில்

தந்தையிழந்த நீ..

தளராமல்

தாயோடு பகிர்ந்து கொண்டாய்

குடும்பச்சுமையை.


வரப்பு புற்களும்

கறவை மாடும்

உன் படிப்பை வளர்த்தன.

தூக்குவாளி கூழ்

உன் தேகம் வளர்த்தது.


பட்டபடிப்பு ஆசையும்

பறக்கவிட்டாய் ‍.. சகோதரன்

படிப்புக்காய்.

இன்றும்

பத்திரமாய் வைத்திருக்கிறேன்..

பத்தாம் வ‌குப்பில் நீ எடுத்த

100/100 மதிப்பெண் சான்றிதழை.


தாமடைந்த‌

துயர‌ங்கள்

தம் பிள்ளைகளுக்கு கூடாதென‌

பொறுப்போடும்

முனைப்போடும்

உயரம் எட்டினாய் நீ...

குடிசை வாழ்க்கையை

பாசத்தாலும்

உழைப்பாலும்

நிறைத்து நிறைத்து கல்வீடாக்கினாய்.


மொட்டை மாடி

நிலா இரசித்து

நீ சொன்ன நெடுங்கதைகள்

நெஞ்சைவிட்டு நீங்கமறுக்கிறது.

ஏழு அதியசங்களில் கால்பதித்தாலும்...

நீ கூட்டிபோன‌

நம் குலசாமி சுற்றுலாக்கு நிகராகாது.

சீஸ் பர்கரும், பீசா'வும்...

நீ வாங்கிவந்த

பட்டாணி, வறுகடலைக்கு நிகராகாது.


முனியப்பராய்

மிரட்டும் நீ....

கண்களில் குளம்கட்டி நிற்பாய்..

என் சிறு காய்ச்சலில்.


எதிர்பாராத தருண‌த்தில்

மரணக்கயிறு

மாரடைப்பாய் வீசப்பட,

கண்களில்

எங்கள் எதிர்காலம் உறைந்திருக்க

நொடிப்பொழுது

செய்வதறியமால் நீ செயலிழந்துவிட‌

இரக்கமில்லாத இறைவன்

கண்முன்னே கொன்றுவிட்டான்

எங்கள் சந்தோஷத்தை.



மௌனமாய்

விழுது

அழுது கொண்டிருக்கிறது...

ஊன்றயுதவிய ஆலமரத்தை

தாங்கிட தருணம் தரப்பட‌வில்லை என...


சீனிவாசன் ஆளவந்தார்


Tuesday, July 15, 2008

நன்றிகள் பல

தமிழ் பிரவாகம் மடலாடற் குழுமம்
நடத்திய இலக்கியப் போட்டி 2008 ன்
புதுக்
கவிதைப் பிரிவில் பங்கெடுத்த
" இங்கு வாழ்கை வாங்க(விற்க) படும "
என்ற என்் கவிதை

நடுவரின் இரு சிறப்புப் பரிசில்களில்
ஒன்றாக
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது

என்பதில்
மிக்க மகிழ்ச்சி
.

போட்டி நடுவருக்கும் ,
தமிழ் பிரவாகம் மடலாடற் குழுமத்திற்க்கும்
எனது
நன்றிகள் பல.

Tuesday, June 03, 2008

^^^^^^^^ அப்பாசாமி ^^^^^^^

உன்
செயலிலும்,
கனவிலும் ,
உழைப்பிலும்,
கண்ணிலும்,
இப்படியாய் தான் உணர்த்துவாய்.
பாசத்தை பகிரங்கபடுத்த
தெரியாதுனக்கு.

அறியா வயதில்,
தெரியாமல் வெந்நீர் தெறித்திட்டதால்,
துளிநேரம் நினைவிழந்தபோது...
தேகம் நடுங்க,
நான் 'அப்பா' சாமி...
நான் 'அப்பா' வந்திருக்கேன் சாமி...
என்றெல்லவா கதறியழுது சாமியாக்கினாய்.

பண்டிகை நாட்களும்,
மதிப்பெண் சான்றிதழ் தரும் நாட்களும்,
நீ கவலையை மறக்கும் நாட்கள்.
அன்றையை,
உன் புன்சிரிப்புக்காக
தினமும் தேர்வெழுத தயாராயிருந்தேன்...


சர்க்கரை சாப்பிட
விரும்புவது அனைவரின் இயல்பு.
ஆனால்
சர்க்கரை உன்னை சாப்பிட
விரும்பியதின் விநோதம் புரியவில்லை.

எந்தவொரு
மரண நிகழ்வுகளிலும், ஈம சடங்குகளிலும்
நான் இல்லாமல் பார்த்துகொன்டாய்.
உன் மரணம் உட்பட.

"நான் இருக்கிறேன்"
என்றுன்னைபோல் தன்னம்பிக்கை சொல்ல,
இனி இங்கில்லை எவரும்.

அதெப்படி?
என் கைபிடித்து
வழிக்காட்டிய உன் கைகளுக்கு,
உன் நடைதளரும் வேலையில்,
நான் தோள்கொடுக்க வேன்டாமா?
என்ன அவசரம் உனக்கு?
என்னை விடவா,
அந்த ஆண்டவன் உன்மேல்
அன்பு வைத்தான்...?

நிகழ்வது சாத்தியமில்லை என்றாலும்,
நிசப்தமாய் கேட்கிறேன்...

என் "அப்பாசாமியே"
நாளையவது வந்துவிடு.
நிறைய பேச வேன்டும்.


6 வருடங்களாய் பேச காத்திருக்கும்,.,,
- சீனிவாசன் ஆளவந்தார்.

Wednesday, March 19, 2008

பிரிவுக்கடிதம்

இதோ !
உனக்காக...

நீ எதிர்ப்பார்க்கும்,

என் பிரிவுக்கடிதம்.


தவிர்ப்பு.

தவிர்க்க முடியாததே...!

தயாராய் தானிருக்கிறேன்.


துணிவாய் சொல்.
தவிர்ப்பு துளிர்விட்ட கணத்தை.


நிச்சயமாய்,
திருந்தவோ...

வருந்தவோ... போவதில்லை.


காரணமறியவே இக்கடிதம்.

நான்,

இப்போதும்

எப்பொழுதும் போல்

கொஞ்சம் கெட்டவன் என்பதால்..!!!

Tuesday, November 13, 2007

நாளையும் வருவாயா நீ...??

நள்ளிரவு.
நித்திரை அழைக்க
கண்மூடினேன்

பிளாஸ்டிக் பைகளின் சலசலப்பு.
எழுந்து விளக்கெரித்தேன்.
எதுவும் தென்படவில்லை.

மீண்டும் அயர்ந்தேன்.
இப்போது 'தொப்'பென்று காலிடுக்கில்.
போர்வை உதறி எழுந்தேன்.
மீண்டும் விளக்கெரித்தேன்

கொம்பு தேடியது மனது.
கொலை செய்ய .
கொம்பு கிடைத்தது.
எங்கு ஒடியும் கிடைக்கவில்லை நீ.

வேடிக்கையின்
வேர் ஆய்ந்தேன்.
மேஜையில் தென்பட்டது ஓர் ஆப்பிள்.

இழுவைக்குள் அடைத்துவிட்டு
இளைப்பாறினேன் இருட்டில்.
இரைச்சல் மீண்டும் .

பாவம் நீ.
தேடவிட்ட சந்தோஷத்தில் நான்.
எனக்கும் உனக்குமாய் ஆப்பிள் போராட்டம்.

கணத்தது மனது.
உன் விடா முயற்ச்சியாலும்,
உறக்கம் இழக்க நான் விரும்பாததாலும்.


இழந்த ஆப்பிளோடு நான்.
இளித்தாய் நீ.

எனக்கு தெரியும்படி
உண்பதில்
உடன்பாடிருக்காது உனக்கு.
ஒரு நாள் கண்டு மகிழதான் போகிறேன்
நீ உண்ணும் அழகை.

கொள்ளென கொடுத்ததில்
தூக்கம் ஆழ்த்தியது
என்னையும் என் கவிதையையும்.

நாளையும் வரச்சொல்லுங்கள் என் எலியை....!!!

Saturday, October 13, 2007

இங்கு வாழ்க்கை வாங்க(விற்க)ப்படும

தூங்க நினைத்து வெகுநேரம் தூக்கம் வராமல்
எழுந்தெழுதிய கவிதையிது.

அன்புத் தம்பி..!!

சிலிர்க்க வைக்கிறது
உனது வளர்ச்சி...
பெருமகிழ்ச்சி.

மூன்று வருடம் போதும்
சேமிப்பில்
தந்தையை பின்னுக்கு தள்ள.

முரண்பாடய் இருக்கிறது.
'கூண்டுப்பறவையல்ல நான் என்கிறாய்'
ஆனால்,
'கூண்டுக்குள்தான் அடைந்துகிடக்கிறாய்'.

இணையத்தால்
இதயம் இழக்கிறாய்.
கணினியில்
காலம் கழிக்கிறாய்.
தொலைகாட்சியால்
தொலைந்து போகிறாய்.
துரித உணவால்
தேகம் நச்சாக்குகிறாய்.
செல்பேசியால
சிக்கி தவிக்கிறாய்.

இரவு , பகல்
இன்று வித்தியாசமில்லை.
அழைப்பு நிறுவன இயந்திரம்.
கண்ணதாசன்
இன்றிருந்தால்.
'தூங்கு தம்பி தூங்கு' என்று சொல்வானோ ??? :)

பழகுவது எப்படி?
சிரிப்பது எப்படி?
அழுவது எப்படி?
தூங்குவது எப்படி?
உண்பது எப்படி?
வாழ்வது எப்படி?
'புத்தகம் போதும் உனக்கு'.

வார கடைசிகளில்
வாழ்க்கை
வாங்குகிறாய்.
'உல்லாச அரங்குகளில்'.

அட்டவணை
அலசுகிறாய்.
'பெற்றவர்களை பார்ப்பது எப்போது'..??
மனிதம் மறந்துகொண்டிருக்கும்
'மாத்திரை' மனிதனே..!

பழக கல்.
சுற்றம் நோக்கு.
சுயமிழக்காதே.
ரசிக்கும் மனதுகொள்.
வெற்றி பெறு.
தந்தை காலத்தில்
மிக குறைவு.
'முதியோர் இல்லம்'.
மருந்துகளோடு வாழப்போகும்
உன் காலத்தில்...???

கழட்டி எறி,
கழுத்தில் தொங்கும்
இங்கு
'வாழ்
க்கை வாங்க(விற்க)ப்படும்'
பலகையை.

Thursday, September 13, 2007

மானங்கெட்ட காதல்

எத்தனை முறை
தற்கொலை செய்தாலும்...

அத்தனை முறையும்
உயிர்த்தெழுகிறதடி ...

உன்மீதுகொண்ட
என் மானங்கெட்ட காதல் !

Wednesday, September 05, 2007

போடி, நீயும் உன் காதலும்.

வேண்டாம்.
உன் அன்பு,
உன் சிநேகிதம்,
உன் காதல்,
உன் நேசம்,
இன்னும் பிற.

நான்,
உண்மை கரைந்த பொய்.
சுயம் இழந்த சுவர்.
கனலும் தணல்.
தனிமையின் குழந்தை.

கனவு சொந்தக்காரியான நீ
கடுகளவும் கரைக்க வேன்டாம்.

உன் வசீகர பேச்சுக்கள்
என் இழப்புகளை நிறைக்காது.

உன் கண்களால்
என் அமைதி கலைகிறாய்.

எழுந்து போ....

என் உலகம்-
இருக்கட்டும் பாதுகாப்பாய்.

Monday, August 13, 2007

India @ 60 – The Challenges

Sixty years after independence, India looks a different country. Confident, almost to the extent of being brash. Proud, in a very large measure. We’ve achieved much that we set out to do. But challenges remain. From aspiring to become a great nation at 60, we must transform ourselves into a great nation, at all levels, in the next 60 years.

Young in years
In three years’ time – 2010 – 54 per cent of our population will be 25-years-old. What a fantastic opportunity that will be for India in its 63rd year of freedom. If we could just tap into the potential of this young nation, harness the citizens’ energy, enthusiasm and abilities to the task of nation building.
This won’t be easy. Providing opportunities for this young workforce to be productive will require a huge job generation effort. Our GDP growth rate has been a robust 9 percent. Henceforth, the Indian economy will need to grow even faster, and for long years in a sustained manner.

Improve infrastructure
That will be possible only when our infrastructure improves qualitatively and quantitatively. Our roads and bridges will need to match the best in the world. Our railways, already putting up a good show, will need to change tracks to take inland travel to the next level. Our airports will need a complete makeover, not just a minor upgradation on the stinky and chaotic scene that greets one when going to catch a flight. This will need to happen not just in the metros, but in all busy locations, all over the country. Better connectivity will not just bring us closer. It will bring us closer to prosperity and progress.

Women power
Nearly half of our population consists of women and yet they are still some distance from attaining the respect and rights that should in theirs naturally. The birth of a girl child must be celebrated just as we celebrate the birth of a boy child. She must have the best of education possible and opportunities to give full flow to her creativity. Women have the right and must be given an equal share in power at all levels. If we ignore our women, we alienate half of our human resource.

Clean water
Millions of our citizens in rural and urban areas still struggle to find enough drinking water to slake their thirst, cook and clean every day. But we’re fast running out of fresh water sources. It has been predicted that the next big altercation among nations may happen because of water. Every Indian needs to understand the importance of conserving water. Indeed, it must become a national mission.

Nuclear power
No nation ever becomes great while remaining energy-deficient. India must plan and build to become energy surplus. Non-conventional sources of energy will need to be tapped but what could lead us on the way to energy self-sufficiency is nuclear energy.

The Indo-US civil nuclear deal could not have happened at a better time. This instrument of international energy cooperation must become India’s ticket to energy prosperity and therefore, economic development. Interestingly, this deal, when it comes into force, will run for 40 years. In 2047 India will celebrate its Independence centennial. An energy sufficient India will be a fitting gift on the one-hundredth anniversary of our independence.

Age of Asia
It is said that the 21st century is the Asian century. India must learn to look east and west to its Asian friends to exploit the opportunities that the Age of Asia will throw up. For long we’ve been tutored to look towards the western powers for help, influence and succor. We must now work with the rest of Asia to enjoy the fruits of the continents’ growing power and influence.

Inclusive Politics
We are world’s largest functioning democracy. But our politics is becoming increasingly attritional. We are at odds with each other’s opinions. It is no body’s case that dissent is not an integral part of democracy, but our politics and governance must become more inclusive for all round development. A society that does not encourage diversity of views runs the danger of turning into a totalitarian state.

Rule of Law
We must tirelessly build citizens’ faith in the rule of law. The rich and the powerful must not be allowed to twist the rules to their advantage and the detriment of the common people. We all remain equal before the law.
Our judiciary needs to find a way to deliver timely justice to all. The backlog of pending cases needs to be cleared at the earliest, for, justice delayed in many instances is justice denied.

Banish Corruption
Corruption is eating into our polity and society. Today, it is the single most important reason for people losing faith in the efficacy of our system. Though it may be a utopian thought to believe that one could root out all corruption from the system, but we must clamp down on it. The challenge is to find a way to make corruption unrewarding, a stigma for those who indulge in it.

Glory of Sports
Sports arenas are the new battlegrounds. We as a nation need to appreciate that we’ll gain respect in the comity of nations also when we do well in sports internationally. Mere participation in an event or competition gets you nothing except sympathy. Winning is everything and India must give a better account of itself in the international competitions that matter. The Olympics, World Cups and Asia Cups are another instrument of international influence, so we must go out and get it.

Greatness flows from self-belief, confidence and the ability to set goals and achieve them. India has had it pretty good in the last 60 years. The coming 60 years will show our future generations and the world whether we had it in us to be truly great.